Bir dondurma küpün çok daha ucuz olduğu günlerde, 10 yaşında bir erkek çocuğu bir otelin kafeteryasına girdi.

Boş masaya oturdu. Kadın garson, çocuğun önünde bir bardak su koydu.

Çocuk sordu: Bir dondurma küp ne kadar?

Garson Elli sent dedi.

Çocuk elini cebinden çıkarıp parasını saydı. Peki ya bir porsiyon sadece dondurma ne kadar? diye sordu.

Kafeteryada masa bekleyen insanlar vardı ve garson sabırsızlanıyordu. Ters bir biçimde Otuz beş sent dedi.

Çocuk parasını tekrar saydı ve Ben bir porsiyon sade dondurma alayım dedi.

Garson dondurmayı getirdi, adisyonu masaya bıraktı ve gitti. Çocuk dondurmasını yedi, kasaya parasını ödedi ve kafeteryadan ayrıldı.

Garson geri gelip masayı silerken gördüklerine inanamadı.

Boş dondurma kasesinin yanında düzenli bir biçimde on beş sent vardı; bu, onun bahşişiydi.